Raczej nie. Dawno nie widziałem tak dużej ilośći smutnych ludzi, jak na rozdaniu nagród po Harpaganie 44. A najbardziej smutni ze smutnych to byli ci, którzy dostali medal z literką H (ukończyli trasę 100km). Było kilka osób wesołych, pijących piwo - ci pewnie nie ukończyli zawodów :) Wśród smutnych był również nasz Robert, który kimał na siedząco. Rozdanie nagród odbywało się na leżąco - rzadko który miał siłę wstać i podejść po nagrodę.
Poza tym Harpagany się nie myją! Hol szkoły w Redzikowie przypominał zapachem noclegownię brata Alberta, a do tego Harpagany nie pozwalały otwierać okien :(
Trochę się cieszę, że nie ukończyłem Harpagana - byłem czysty, wesoły, a po 1 dniu przerwy mogę iść na trening :)
Nie ukończyłem z 3 powodów:
1. pobłądzenie -

No i zaliczyliśmy debiut w Harpaganie. Chciałoby się powiedzieć w rajdzie na orientację ale przecież w naszych szeregach jest Jacek Wąsicki, który już zdążył "liznąć" trochę tej zabawy. W piątek wieczorem o godzinie 21, spod szkoły w Redzikowie na trasę kultową, bo 100-kilometrową wyruszyło 321 osób. Widok tłumu ludzi z latarkami na czołach był niepowtarzalny. Wśród tej rzeszy niedoszłych-przyszłych harpaganów było dwóch naszych kolegów - Grzesiek Smolka i Aleksander Dańczak. Obaj panowie zaliczyli po 8 punktów kontrolnych, i po ukończeniu pierwszej 50-kilometrowej pętli zakończyli swój udział w rajdzie. Grzesiek potrzebował na to 11h 56min i o 8.56 w sobotę był już po zawodach. Olek szedł trochę dłużej - 16h 38min i zameldował się na mecie o godzinie

Nadszedł wreszcie długo wyczekiwany przez nas dzień. Niestety o 9 rano, kiedy wyruszyliśmy oznakować trasę deszcz zaczynał padać coraz mocniej. Zajęci znakowaniem nie zauważyliśmy nawet, że na czwartym kilometrze już nie padało, a nawet dawały się dostrzec pojedyncze promienie słońca wyglądające nieśmiało zza drzew.

Sławek zajął się przygotowywaniem biura zawodów, a Paweł z Robertem i z chłopakami z MOSu kończyli znakować trasę. W tym czasie, mniej więcej o 10.30, zaczęli się zbierać w miejscu startu pierwsi zawodnicy.  Nie liczyliśmy na więcej niż 20 osób, ze względu na nieciekawą pogodę ale niebawem okazało się, że nasze prognozy były mylne. Na pobliskim stadionie 650-lecia skończyły się akurat zajęcia Biegam Bo Lubię i duża część osób wraz z trenerem w osobie rekordzisty

Już po udanym debiutanckim biegu.

A oto wyniki:  

Zapraszamy do dyskusji na temat Słudzibia.

Zdjęcia z biegu dostępne są już w galerii.

Był to mój pierwszy start w maratonie i na dodatek w największej imprezie biegowej w Polsce.

Do Warszawy wybraliśmy się we czwórkę – ja, Ewa, Jarek i Paweł. Wyjechaliśmy ze Słupska wczesnym rankiem już w sobotę. Chcieliśmy być wcześniej na miejscu, żeby spokojnie odebrać pakiety startowe, zwiedzić stadion i targi Expo. Pogoda tego dnia była wspaniała – czyste, bezchmurne niebo i rześkie powietrze dawało nadzieję na start w idealnych warunkach pogodowych. Stadion zrobił na nas niesamowite wrażenie. Atmosfera podczas meczów reprezentacji musi być tam naprawdę gorąca. Trzeba pochwalić organizatorów za dobrze przygotowane wskazówki dojścia do biura zawodów. Pakiety odebraliśmy błyskawicznie bez kolejek i czekania. Targi były dość skromne jak na największy polski

http://www.harpagan.pl/rajd/?page=aktualnosci

Zbliża się wielkimi krokami nasz debiut organizacyjny i mimo, że będzie to bieg dziki, to rywalizacja będzie tam całkiem oficjalna. W sobotę 13 października w Lasku Północnym, a dokładniej przy parku linowym "Leśny Kot" zbierają się wszyscy, którzy lubią biegać także dla idei, nie oczekując w zamian koszulek, medali, dyplomów... Postaramy się stworzyć przyjazną atmosferę i pozwolić każdemu bawić się i cieszyć bieganiem po wspaniałych terenach Lasku Północnego. Teraz jeszcze tylko prośba o pogodę i pozytywne emocje ze STOPĄ gwarantowane.

ZAPRASZAMY WSZYSTKICH CHĘTNYCH!!!